اعتمادبه نفس یعنى اعتـماد و اطمـینان به قابلیت هاى وجودى خود. به بیان دیگر یعنى تصویر و احساس مثبتى که دربارة خود دارید. اعتمادبه نفس به ما کمک مى کند از خود تصویر مثبت واقعى بسازیم.
افرادى که اعتمادبه نفس دارند، بـه توانـایى هایشان اعتـماد مـى کنند و بـر زندگیشان کنترل دارند. آنـان همچـنین بـاور دارند کـه مى تـوانند کـارهاىبرنامه ریزى شدة خود را تا حد منطقى انجام دهند. البته داشتن اعتمادبه نفس به این معنى نیست که فـرد مى تواند هر کارى انجـام دهد، بلکه ایـن افراد انتظارات واقع گرایانه دارند و حتى هنگامى که بعضى از انتظاراتشان برآورده نمى شود، دیدگاه مثبت خود را حفظ مى کنند و خود را مى پذیرند. همچنین این افراد خطر رد شدن از طرف دیگران را قبـول مـى کنند، چون به مسیر و هدف خود اعتماد دارند. خودشـان را مى پذیرند و احساس نمـى کنند که باید خودشان را وفق دهند تا پذیرفته شوند.
برخلاف این افراد، کسـانى که اعتمادبه نفس کمتـرى دارنـد بسیـار وابسـتۀ خطـر نمـى کنند، چراکه از شکست مى ترسند. تأیید دیگران اند. آن ها معمـولا انتظار موفق شدن ندارند، خودشـان را دست کم مى گیرند و اگر آنان معمولا تشویق یا تحسین بشوند آن را کوچک جلوه مى دهند یا رد مى کنند. در همۀ ابعاد زندگى فرد تبلور ندارد. ممکن است در اعتمادبه نفس الزاما بعضى از جنبه ها اعتمادبه نفس داشته باشیم و در جنبه هاى دیگر فاقد اعتمادبه نفس باشیم. اگر از شـما بخواهـند خـود را وصـف کنید، مـعمـولا مجموعـه اى از ویژگى هاى خود را نام مى برید. همین دیدگاه و تصورى که دربارة خوددارید، اعتمادبه نفس شما را تشکیل مى دهد.
فردى که با علاقه، شادابى، ایمان و اطمینان به خود، در جهت برنامه هایش حرکت مى کند و اهدافش متناسب با توانایى هایش است و از خودش رضایت دارد، داراى اعتمادبه نفس و خودباورى است. منظور از خودباورى، وجود قدرت و اتکا به نفس است؛ یعنى وقتى فرد کارى را آغاز مى کند، مـى کوشد آن را به پایان برساند